Σας παρουσιάζουμε περήφανα τις ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε!
Showing posts with label -Αγγλία. Show all posts
Showing posts with label -Αγγλία. Show all posts

Wednesday, 19 September 2007

Blowup (1966)

Υπόθεση (με 5 γραμμές):
Ένας πετυχημένος φωτογράφος μόδας βρίσκεται στον 'δικό' του παράδεισο: Ναρκωτικά, ωραίες γυναίκες, ακριβα αυτοκινήτα, δυνατή μουσική και σεξ χωρίς δεσμεύσεις... Η ζωή του αποκτά όμως σκοπό απο τη στιγμή που ανακαλύπτει στα αρνητικά φιλμ μιας φωτογράφησης του ένα φόνο. Μελετώντας κάθε λεπτομέρεια προσπαθεί να συνθέσει το παζλ. Θα τα καταφέρει; Υπάρχει πραγματικά φόνος ή όλα είναι στο μυαλό του;


Συντελεστές :
Πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Αντονιόνι και μία απο τις μεγαλύτερες επιτυχίες του... μα πάνω απ' όλα ένα παιχνίδι ισορροπίας πραγματικού και φανταστικού που στόχο έχει να ξυπνήσει τις αισθήσεις του θεατή. Στον ρόλο του φωτογράφου ο Ντέηβιντ Χέμμινγκς ενώ Βανέσα Ρεντγκρέηβ, Σάρα Μάιλς και Τζέην Μπίρκιν εμφανίζονται σε σημαντικούς, αλλά και μικρότερους ρόλους.

Γιατί το Blowup;
Αν δεχτούμε την θεωρία του Γκρηναγουέη οτι 'Δεν νομίζω, ότι έχουμε παρακολουθήσει κινηματογράφο ακόμα. Αυτό που νομίζω ότι έχουμε δει, είναι 100 χρόνια εικονογραφημένου κειμένου.' τότε ο Αντονιόνι μας δείχνει τον δρόμο πως θα ξεφύγουμε από το εικονογραφημένο κείμενο. Καταλαβαίνω οτι δεν είναι εύκολο, αφού ανατρέπει πολλές κινηματογραφικές νόρμες που έχουμε συνηθίσει αλλά είναι μια εμπειρία διαφορετική. Κάποιοι θα το λατρέψουν, κάποιοι θα το μισήσουν και το περίεργο είναι ότι όλοι θα έχουν δίκιο... Συμπέρασμα; Ακόμα μια φορά σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι (ακόμα και αν ο προορισμός αλλάξει στη διαδρομή).

Αγαπημένα σημεία:
Το μονόχρωμο και ήσυχο Λονδίνο και η αντίθεση του με την πολύχρωμη και γεμάτη θόρυβο ζωή του νεαρού φωτογράφου. Η τελευταία σκηνή στο γήπεδο του τένις.

Βρήκα στις σημειώσεις μου:
- Σημαντική η ζωντανή εμφάνιση στην ταινία των θρυλικών Yardbirds, την εποχή που στο γκρουπ συμμετείχαν και ο Τζίμι Πέητζ και ο Τζεφ Μπεκ.
- Είναι η πρώτη ταινία που εμφανίζεται γυναικείο σώμα εντελώς γυμνό.

Friday, 18 May 2007

Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964)

Υπόθεση (με 5 γραμμές):
Ο Στρατηγός Τζακ Ρίπερ θεωρεί οτι η Σοβιετική Ένωση έχει εκπονήσει ένα καταχθόνιο σχέδιο με στόχο τα σωματικά υγρά των κατοίκων των Ηνωμένων Πολιτειών. Μέσα στην παράνοια του αποφασίζει να κηρύξει, μόνος του, τον πόλεμο στον εχθρό. Οι Σοβιετικοί απειλούν με αντίποινα και ο Αμερικάνος Πρόεδρος προσπαθεί να τους πείσει ότι έιναι ένα μεμονωμέμο περιστατικό ενώ ταυτόχρονα έχει και το δύσκολο έργο να ανακαλέσει την επίθεση...


Συντελεστές :
Ο Στάνλευ Κιούμπρικ στη μοναδική του κωμωδία δημιουργεί ένα μαύρο και χαοτικό αποτέλεσμα. Στις καλύτερες του ερμηνείες ο Πίτερ Σέλερς (αφού εμφανίζεται σε τρείς ρόλους). Συμμετέχει ακόμα ο Τζωρτζ Σ. Σκότ, ενώ πρωτοεμφανιζόμενος είναι ο Τζέημς Ερλ Τζόουνς.

Γιατί το Dr. Strangelove;
Γιατι αποτελεί τον ορισμό της μαύρης κωμωδίας. Σε προσκαλεί στην παράνοια του ψυχρού πολέμου μέσα από το αρχαιότερο μέσο κριτικής... την σάτιρα! Κοφτεροί διάλογοι, μουντή ατμόσφαιρα, εκπληκτικές ερμηνείες... Ο κινηματογράφος στα καλύτερα του!

Αγαπημένα σημεία:
Η κλασσική σκηνή του Σλιμ Πίκενς που καβαλάει την ατομική βόμβα και οι σκηνές κρίσεις στο δωμάτιο πολέμου, όπου ο Σέλερς δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας.

Βρήκα στις σημειώσεις μου:
- Η αγαπημένη ερμηνεία του Τζώρτζ Σ. Σκοτ
- Προτάθηκε για Όσκαρ καλύτερης ταινίας
- Το περιοδικό Premiere την συμπεριέλαβε το 2006 στις '50 καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών'
-Βρίσκεται στην τρίτη θέση της λίστας με τις '100 καλύτερες κωμωδίες' του Αμερικάνου Κινηματογραφικού Ινστιτούτου (AFI)
- Ψηφίστηκε στην 14η θέση των 'Σημαντικότερων ταινιών όλων των εποχών' απο το Entertainment Weekly

Saturday, 5 May 2007

Croupier (1998)

Υπόθεση (σε 5 γραμμές) :
Ένας συγγραφέας, ο Τζακ Μάνφρεντ, προσλαμβάνεται ως γκρουπιέρης στην ρουλέτα σ' ένα μικρό καζίνο. Η συνάντηση του με την Γιάνι, μια γοητευτική παίκτρια, θα ανατρέψει τις ισορροπίες στην προσωπική, αλλά και την επαγγελματική του ζωή. Όταν βρεθεί μπλεγμένος σε μια μεγάλη ληστεία, θα πρέπει να αξιολογήσει σωστά την κατάσταση και να δράσει αναλόγα...



Συντελεστές:
Αρκετά σημαντικά ονόματα του αγγλικού κινηματογράφου παρελαύνουν ανάμεσα στους συντελεστές, με προεξάρχοντες τον σκηνοθέτη Μάικ Χότζες και τους ηθοποιούς Κλάιβ Όουεν και Άλεξ Κίνγκστον που συνεργάζονται σ' αυτήν την ανεξάρτητη παραγωγή. Αποτέλεσμα; Μια ταινία που θα την ζήλευαν ακόμη και τα μεγάλα στούντιο.

Γιατί το Croupier?
Γιατί αυτού του είδους οι παραγωγές είναι "είδος" σε εξαφάνιση. Ο ανεξάρτητος αγγλικός κινηματογράφος δεν χρειάζεται εφέ και εντυπωσιακά σκηνικά... Μία ενδιαφέρουσα πλοκή εστιασμένη στους χαρακτήρες, καλές ερμηνείες και μια διαφορετική σκηνοθετική άποψη μπορούν να δημιουργήσουν ένα μικρό αριστούργημα, όπως το συγκεκριμένο.

Αγαπημένα σημεία:
Όλες οι σκηνές του καζίνο (ιδίως αυτή με τον 'κακόμοιρο' παίκτη), όπως -φυσικά- και η αποκάλυψη στο τέλος.

Βρήκα στις σημειώσεις μου:
- Έχασε την ευκαρία να είναι υποψήφια στα Όσκαρ, όταν μεταδόθηκε από την Ολλανδική Τηλεόραση!

*This is NOT the original trailer...

Tuesday, 17 April 2007

The Third Man (1949)

Υπόθεση (σε 5 γραμμές) :
Άνεργος συγγραφέας καταφθάνει στην μεταπολεμική Βιέννη προσκεκλημένος του παλιού του φίλου Χάρυ Λάιμ. Το ταξίδι παίρνει όμως άλλη τροπή όταν μαθαίνει ότι ο Χάρυ Λάιμ έχει πεθάνει. Βέβαια τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται...

Συντελεστές:
Η κυρίαρχη φιγούρα του Όρσον Ουέλς, παρά τον σχετικά μικρό χρόνο συμμετοχής, επισκιάζει σχεδόν όλους τους συντελεστές και ο σκηνοθέτης Κάρολ Ρηντ εκμεταλλεύεται τον Ουέλς όπως και την Βιέννη στο έπακρο.

Γιατί το The Third Man?
Γιατί τα κινηματογραφικά κάδρα και η πρωτοποριακή χρήση του φωτισμού απο τον Ρηντ ακόμα διδάσκεται στις σχολές σκηνοθεσίας. Γιατί η ερμηνεία του Ουέλς είναι ίσως η πιο επιβλητική που έχω δει. Γιατί όλοι γνωρίζουμε το μουσικό θέμα της ταινίας του Άντον Καράς κι ας μην ξέρουν ορισμένοι την πραγματική του προέλευση. Τέλος, γιατί ακόμα και η Βιέννη της μεταπολεμικής φτώχειας και δυστυχίας είναι πανέμορφη!

Αγαπημένα σημεία:
Η πρώτη σκηνή που εμφανίζεται ο Όρσον Ουέλς και η βόλτα στην ρόδα του λούνα παρκ.

Βρήκα στις σημειώσεις μου:
- Το The Third Man θεωρείται από το Αγγλικό Κινηματογραφικό Ινστιτούτο (BFI), η κορυφαία αγγλική ταινία όλων των εποχών
- Προτάθηκε για τρία Όσκαρ (Σκηνοθεσίας, Φωτογραφίας, Μοντάζ) και τελικά κέρδισε μόνο αυτό της φωτογραφίας.