The Apartment (1960)

Υπόθεση (με 5 γραμμές):
Ο Μπάντ Μπάξτερ είναι υπάλληλος στον ασφαλιστικό κολοσσό 'Consolidate Life'. Όλοι οι ανωτεροί του έχουν να πούν τα καλύτερα λόγια για τον Μπάντ. Όχι τόσο για τις εργασιακές επιδόσεις του αλλά γιατί χρησιμοποιούν το διαμερισμα του στο Μανχάτταν, ως ερωτικό καταφύγιο για τις παράνομες σχέσεις τους. Στην αρχή όλα του πηγαίνουν καλά και ανεβαίνει στην ιεραρχία της εταιρία. Όταν όμως στην ζωή του μπαίνει η Φραν, η κοπέλλα του ασανσέρ, τότε...

Συντελεστές :
Ο Μπίλι Γουάλντερ σε μιά ακόμα μεγάλη του στιγμή στο σενάριο αλλά και πίσω απο την κάμερα. Ο Τζάκ Λέμον προσθέτει άλλη μια πολύ καλή ερμηνεία στο βιογραφικό του, ενώ μία από τις έξυπνες και ενδιαφέρουσες φατσούλες στην ιστορία του σινεμα, η Σίρλευ ΜακΛέιν ανταποκρίνεται άψογα στις ανάγκες του ρόλου.

Γιατί το The Apartment;
Γιατί μετά απο σχεδόν 5 δεκαετίες παραμένει μια ταινία φρέσκια. Γιατί ο Μπίλυ Γουάλντερ ξέρει να κρατάει τις σωστές αναλογίες χαρακτήρων και πλοκής. Για το κορυφαίο καστ. Γιατί είναι γεμάτος με έξυπνες ατάκες. Γιατί απλά είναι κλασσικό!

Αγαπημένα σημεία:
Οι έξυπνες ατάκες αλλά και οι φιλοσοφικοί διάλογοι των δύο πρωταγωνιστών καθώς και η έκφραση του Τζακ Λέμον κάθε φορά που πρέπει να ξεσπιτωθεί. Εξαιρετικά συμπαθητική μου είναι η φιγούρα του γείτονα - γιατρού. Τέλος όλα τα κοντινά πλάνα στο πρόσωπα της Σίρλευ ΜακΛέιν.

Βρήκα στις σημειώσεις μου:
- Ψηφίστηκε ως μία από τις '50 καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών' απο το περιοδικο Premiere
- Το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Κινηματογράφου (ΑFI) την κατέταξε στην 80η θέση των 'Κορυφαίων ταινιών όλως των εποχών'
- Είναι η τελευταία ασπρόμαυρη ταινία που κέρδισε το Οσκαρ Καλύτερης ταινίας μέχρι την 'Λίστα του Σίντλερ'

Office Space (1999)

Υπόθεση (με 5 γραμμές):
Ο Πίτερ είναι υπάλληλος γραφείου σε μια εταιρεία, αναγκασμένος να δουλεύει σε χώρο μικρότερο των 2 τετραγωνικών μέτρων κάνοντας μια ανούσια μηχανική δουλειά που μισεί. Μια υπνοθεραπευτική εμπειρία, όμως, θα τον οδηγήσει να δει τα πράγματα με διαφορετικό μάτι. Ετσι, καταστρώνει σχέδιο για να πάρει την εκδίκηση του από την εταιρεία και τους μισητούς προϊσταμένους του.



Συντελεστές :
Πρώτο αντρικό ο Ρον Λιβινγκστον στο ρόλο του ανθρώπου που όλοι θα θέλαμε να είμαστε. Α΄ γυναικείο η γλυκούλα Τζένιφερ Άνιστον. Το δίπτυχο σενάριο – σκηνοθεσία ανήκει στον Μάικ Τζατζ, δημιουργό των «Beavis και Butthead».

Γιατί το Office Space;
Πρώτα απ όλα γιατί ταυτίζομαι με τον ήρωα. Δυστυχώς, εγώ -όπως και σίγουρα πολλοί από εσάς- έχω βρεθεί στη θέση του Ρον καταπιεσμένος σε μια άνιση εργασιακή πραγματικότητα, νιώθοντας ότι κάνω κάτι τελείως αδιάφορο και άσχετο με όσα φανταζόμουν ότι θα κάνω και υποτιμώντας τον εαυτό μου.
Γιατί βλέπω να παίρνει σάρκα και οστά η εκδίκηση που θα ήθελα να πάρω από το αφεντικό μου και το εργασιακό κατεστημένο. Δυστυχώς, όμως, η ζωή δεν είναι πάντα, όπως οι ταινίες.
Για τη ραπ μουσική που δίνει άλλη διάσταση σε απλά καθημερινές σκηνές.
Τέλος, γιατί σπάνια βλέπω ταινίες που το χιούμορ τους δεν προσπαθεί να εκβιάσει το γέλιο μου, αλλά διαπερνά υποδόρια και άκρως καυστικά απ’ άκρη σ’ άκρη την ταινία.

Αγαπημένα σημεία:
Η συνέντευξη που έδωσε ο Πίτερ στον σύμβουλο εργασίας , το ξυλοφόρτωμα του φωτοτυπικού μηχανήματος, οι παρατηρήσεις του εργοδότη της Τζένιφερ Ανιστον, το στυλάκι του προισταμένου Λάμπεργκ και το απόλυτα εκνευριστικό κεκεδισμα του Μίλτον..

Βρήκα.... ψάχνοντας:
- Ο Mίλτον, ο κεκές κακομοιρος υπαλληλάκος που από συστολή και ανασφάλεια δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξη, είναι "στην πραγματικότητα" ένα καρτούν που είχε εμπνευστεί ο Mάικ Tζατζ το 1991.
- Ο Μάικ Τζαζ εμφανίζεται στην ταινία στο ρόλο του εκνευριστικού εργοδότη της Tζένιφερ Aνιστον!
- Κάνοντας εισπράξεις περίπου 11 εκατ.$ με κόστος 10 εκατ. $ θεωρείται εμπορικά αποτυχημένη.